مصرف عسل برای بیماران دیابتی
چوپر

عسل و دیابت:
عسل یک ماده غذایی بسیار شیرین است. بنابراین چطور برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ ادعا می کنند که عسل برای بیماران دیابتی مشکلی ندارد و عسل مصرف می کنند؟ تمام پزشکان می‌گویند که در صورت ابتلا به این بیماری و همچنین در صورت داشتن اضافه وزن، نباید مواد غذایی شیرین مصرف کنیم. با این حال مطالعات و آزمایشات بالینی خلاف این مطلب را عنوان می‌کنند. راز این مسئله، در نوع قند موجود در عسل نهفته است. انواع قند خوب، قند بد و حتی قند سمی وجود دارند.
برای درک بهتر این مسئله، از ابتدا شروع می‌کنیم. غذا حاوی کربوهیدرات است. انواع مختلفی رژیم‌های غذایی با و بدون کربوهیدرات‌ها وجود دارند. افراد مختلف از رژیم‌هایی استفاده می‌کنند که برایشان کارساز است، اما برخی افراد نمی‌توانند رژیم غذایی مناسب خود را بیابند. این گونه افراد شاید رویکرد جامع را نادیده گرفته و فراموش کرده‌اند که غذا تنها عامل مهم در زندگی انسان نیست.
شاخص گلیسمی عسل چقدر است؟
شاخص گلیسمی عسل:
* ۲/۳۸ درصد فروکتوز
* ۳/۳۱ درصد گلوکز
* ۷/۰ درصد ساکارز
* بیش از ۵ درصد، سایر دی‌ساکاریدها
* بیش از ۶/۳ درصد، سایر اولیگوساکاریدها
* سایر قندها
مقدار کل قند موجود در عسل، ۷/۷۹ گرم در هر ۱۰۰ گرم عسل است. اما، فروکتوز دارای GI برابر با ۱۹ است، در حالیکه ساکارز (که به مقدار کم در عسل موجود است) دارای GI برابر با ۶۸ و گلوکز دارای GI برابر با ۱۰۰ می‌باشند. از آنجایی که فروکتوز قند اصلی موجود در عسل است، می‌توان گفت که عسل‌های دارای مقادیر بالای فروکتوز (که به گل یا گیاهی که عسل از آن ساخته شده، بستگی دارد)، دارای GI پایین‌تری است.
نمونه‌های عسل با فروکتوز بالا، عبارتند از: اقاقیا، توپلو، شاه بلوط، آویشن و کالونا. در استرالیا، محققان تحقیقی انجام دادند که در آن GI و همچنین بار گلیسمی (GL) را اندازه‌گیری می‌کردند. این اصطلاح به معنی مدنظر قرار دادن میزان غذای هضم شده است و بصورت «GI ضربدر مقدار کربوهیدرات در یک پروتئین مشخص تقسیم بر ۱۰۰» محاسبه می‌شود. مقادیر کمتر از ۱۰ «کم»، مقادیر بین ۱۰ تا ۲۰ «متوسط» و مقادیر بیشتر از ۲۰، «بالا» در نظر گرفته می‌شوند.

یک قاشق عسل حاوی کربوهیدرات‌های (گلوکز-فروکتوز) برابر با میزان موجود در یک سیب با اندازه متوسط است.
بیمار دیابتی می‌تواند مطمئن باشد که مصرف عسل، در مقایسه با نشاسته‌های غنی از قند یا گلوکز با مقدار مساوی، واکنش قند خون را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد.
به دلیل اینکه پس از هضم، عسل به سرعت جذب شده و درون کبد به گلیکوژن تبدیل می‌شود، بنابراین گلوکز از جریان خون حذف شده و مقادیر قند خون کاهش می‌یابد. کبد فروکتوز و گلوکز را به نسبت ۱:۱ به گلیکوژن تبدیل می‌کند. عسل دقیقاً حاوی همین نسبت فروکتوز و گلوکز است و این امر عسل را به گزینه‌های عالی برای تبدیل سریع به گلیکوژن تبدیل می‌کند، بنابراین چیزی باقی نمی‌ماند که قند خون را افزایش دهد. مقادیر کم قند خون به معنای تقاضا و عرضه پایین برای انسولین است، بنابراین تثبیت قند خون را توجیه می‌کند. دلیل اینکه مصرف عسل به کاهش تولید و ترشح انسولین از لوزالمعده منجر می‌شود، ممکن است با ترکیبات موجود در عسل که تولید ماده حساس به انسولین در کبد را تثبیت می‌کند، مرتبط باشد. از طریق این فرضیه که باید بوسیله تحقیقات اثبات شود، بصورت عملی مشخص شده است که خوردن عسل به کاهش ترشح انسولین نسبت به مواقع هضم ساکارز (قند خوراکی) یا شیره ذرت با فروکتوز بالا، منجر می‌شود.

چوپر

چوپر

میزان مصرف عسل برای بیماران دیابتی چقدر است؟
بزرگسالان (با وزن میانگین ۱۷۰ پوند/۷۷ کیلوگرم)
معمولاً روزانه ۳ تا ۵ قاشق غذاخوری عسل کافی است. این مقدار عسل را می‌توان به روش‌های زیر مصرف کرد: 
صبح:

۱ قاشق غذاخوری عسل به همراه میوه یا ماست. این روش، ذخیره موجودی گلیکوژن کبد را به سرعت افزایش می‌دهد که در طول شب مورد استفاده مغز قرار می‌گیرد.
  پیش از خواب:

۱ تا ۲ قاشق غذاخوری. این مقدار به پر شدن ذخیره سوختی که مغز در طول شب مصرف می‌کند کمک کرده و از ترشح کورتیزول و آدرنالین از غدد فوق کلیوی جلوگیری می‌کند.
در طول روز:
* در صورتی که فرد فعالی هستید، ۱ یا ۲ قاشق غذاخوری دیگر عسل را به همراه میوه میان وعده یا غذاهای پخته شده استفاده نمایید.
* اگر تحرک زیادی ندارید، به عسل بیشتر نیاز نخواهید داشت. اگر مصرف کالری دریافتی خود را محاسبه می‌کنید، باید بدانید که عسل حاوی حدود ۶۰ کالری به ازای هر قاشق غذاخوری است. درصد کالری مورد نیاز بدن که بوسیله قندهای ساده تأمین می‌شوند، نباید از ۱۰ درصد بیشتر باشد. بنابراین، روزانه ۱۸۰ تا ۳۰۰ کالری بدست آمده از عسل کافی است.
کودکان
دوز مصرف به وزن کودک و میزان فعالیت او بستگی دارد.
  برای کودک با وزن ۱۵ کیلوگرم، روزانه ۱ قاشق غذاخوری بصورت ۱ قاشق چای خوری هنگام صبح و ۱ قاشق چای خوری قبل از خواب.
برای کودک ۳۰ کیلویی، روزانه ۲ قاشق غذاخوری (۱ قاشق غذاخوری هنگام صبح و ۱ قاشق غذاخوری قبل از خواب) توجه داشته باشید موارد مصرف فوق فقط برای عسل خام و طبیعی است نه عسل مصنوعی و تقلبی